Columns en Archief

Onweerstaanbaar mooi

30 juni 2014
Door: Jeffrey Wijnberg

Lachen is gezond. Lachen is ontwapenend. Lachen is ontspannend. Lachen is verbindend. En lachen is nog zoveel meer. Maar het toppunt van lachen is dat het mooi is. Vooral bij vrouwen dan. De vrouw die lacht is mooier dan wanneer zij niet lacht.

Kijk maar eens naar iemand die niet moeders mooist is. Zo iemand wordt toch aantrekkelijker wanneer zij lacht. Het omgekeerde is, overigens, ook waar: ook de schoonheid van het mooiste meisje van de klas valt als een baksteen in het water zodra haar gelaat verstrakt in bozige nukkigheid. Zo bekeken is het dan toch waar: dat echte schoonheid van binnen zit. Nou ja, niet helemaal natuurlijk. Er zijn natuurlijke schoonheden net zoals er meiden rondlopen die hun uiterlijk gewoon niet mee hebben. Maar dat gezegd hebbende, kan iedere vrouw een verpletterende indruk maken door breeduit te lachen. Zo ook Geertje. Haar figuur is wat mollig en haar verschijning doet de hoofden van mannen niet omdraaien. En toen zij voor het eerst bij mij op het spreekuur kwam, was het leven voor haar zo zwaar dat er geen lachje af kon. Zij had de neiging om gehoor te geven aan haar angsten en weg te lopen voor alles waar zij moeite voor moest doen. Van huis uit werd er ook weinig gelachen en meer aandacht besteed aan alles wat mis kon gaan, dan het leven te zien als een kans om te schitteren. Voor mij, als hulpverlener, voelde het als een uitdaging om een lach op haar gezicht te toveren. En langzaam maar zeker lukte dit steeds vaker. Tijdens een sessie zei Geertje, op de voor haar zo kenmerkende zorgelijke toon: ‘nu ik mijn diploma heb, twijfel ik of ik echt een goede doktersassistente word’. Mijn antwoord was: ‘nee, dat wordt ook helemaal niets als jij, net zoals je eigen moeder, het nu al zo somber inziet; maar mooi is wel dat je tenminste de familiecultuur trouw blijft’, waarna zij in lachen uitbarstte. Dat was het moment dat haar ogen, haar gezicht, haar uitstraling van lelijk, op slag, veranderde in pure schoonheid. Terwijl zij bleef lachen, zette ik haar voor mijn grote spiegel en zei: ‘zie je wel hoe mooi je nu bent’. Daar kon ze dan weer niet zo uitbundig om lachen, maar antwoordde dat ze de boodschap had begrepen. Zoals zo vaak zeggen patiënten dat zij het inzicht hebben zonder er iets mee te doen. Daarom weigerde ik, vanaf dat moment, het gesprek te beginnen als zij mij niet eerst had toegelachen.

Mooi-zijn is best iets om na te streven. En vooral vrouwen hebben daar veel voor over. Maar wat zij vergeten, is dat het simpel kan. Want niets is zo onweerstaanbaar als een gulle lach.

 


Lees ook:

Bekijk alle columns

Reacties

  • I have read many articles of your site. It is another good one. your writing is also very excellent. Thanks for nice post. The post is pretty interesting.thanks for the information for me.

    Malaysianhairweave
    30/12/2014 07:47
    (5 jaren geleden)

RSS feed van de reacties op deze pagina | RSS-feed voor alle reacties

Plaats uw reactie